Uyumun Önündeki Engel: Dezenformasyon

Ülkemizde yaşayan Suriyelilerle ilgili o kadar doğru olduğunu düşündüğümüz yanlış bilgiye sahibiz ki, iki toplumun sosyal uyumunun önündeki en büyük engel dezenformasyon.

İNGEV TAM’ın İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi iş birliğinde gerçekleştirilen İnsani Gelişme Monitörü Araştırması, ülkemizdeki Suriyelilere sağlanan insani yardımlar konusunda toplum olarak birçok yanlış bilgiye sahip olduğumuzu ortaya koydu.

Araştırma, sağlık hizmetleri ve fatura ödemesi gibi doğrudan günlük yaşamla ilgili konuların doğru bilinme oranlarının daha yüksek olduğunu ortaya koyarken maaş, vergi, eğitim ve vatandaşlık hakları gibi özel konularda toplumun daha büyük bir çoğunluğunun yanılgı içinde olduğunu gösteriyor.

Araştırmanın bir diğer verisi de ev sahibi topluluk ve geçici koruma altındaki Suriyeliler arasındaki toplumsal uyum ile ilgili. Toplumun yarısı en önemli toplumsal gerginliğin Türk-Suriyeli gerginliği olduğunu düşünüyor. Ebeveynlerin yarısına yakını ise çocuklarının mülteci çocukları ile arkadaş olmasını istemiyor. Toplumun hissettiği bu gerginliğin arka planında Suriyelilere sağlanan insanî yardımlar ile ilgili toplumda yaygın olan ve doğru olduğu düşünülen pek çok yanlışın olduğu görülüyor.

Basın bültenine ulaşmak için tıklayınız.

Detaylı araştırma raporu için tıklayınız. *

Araştırmanın özet bulguları için tıklayınız. *

 

Detaylı araştırma raporu İngilizce olarak hazırlanmıştır. Orijinal hali ile sunulmaktadır.

Yerli ve Mülteci Girişimciler İçin İhtiyaç Analizi

Mülteci girişimciler COVID-19 sürecinden, Türk girişimcilere göre daha fazla etkilendi ve gelecek ile ilgili daha karamsar.

İNGEV TAM’ın “COVID-19 Salgın Süreci ve Normalleşme Sürecinde Yerli ve Mülteci Girişimcileri ve İhtiyaçlarını Anlama” Araştırması, mülteci girişimcilerin pandemiden yerli girişimcilere göre daha fazla etkilendiğini ve gelecek ile ilgili daha karamsar olduğunu gösteriyor. Bir diğer önemli bulgu ise yeni normalin hayatımıza dijitalleşmeyi kaçınılmaz olarak soktuğu bu dönemde Suriyeli girişimcilerin ayak uydurabilmek için dijitalleşme ile ilgili danışmanlık desteğine ve mali desteğe ihtiyaç duyduğu. Ayrıca Suriyeli girişimcilerin yarısından fazlası Covid-19 kapsamında KOBİ’lere sağlanan desteklerden habersiz.

Basın Bülteni için Tıklayınız…

Araştırmanın Özeti “One-Pager” için Tıklayınız…

İNGEV’den Covid-19 Trend Tabloları

Sağlık Bakanlığının günlük verileri yayınlamasının hemen ardından, her akşam saat 21.00 de İNGEV’den Temel Gösterge ve Trend Tabloları yayınlanıyor. Böylece, izleyicilerin değişimi daha rahat izlemeleri sağlanıyor.

Günlük değişimin yanı sıra verilen trend tabloları salgının gelişim doğrultusunu daha kolay izlemeyi ve yorumlamayı sağlıyor. İncelenen göstergeler arasında vaka sayısının test sayısına oranı, vefatların ve iyileşmelerin vaka sayılarına oranı gibi göstergeler var. Bülteni hazırladığımız son günde test edilenler içinde rastlanan vaka sayısı yüzde 8,2 ile sürecin en düşük noktasına inerken, iyileşme oranı da yüzde 50’yi aşmıştı. Umarız siz bülteni okurken çok daha iyi rakamlar ortaya çıkmış olur.

Covid-19 Trend tabloları için tıklayınız.

Engelli Bireyler İçin Bir Dayanışma Haritası: abledturkey.com*

Engelli bireyler, toplumun en kırılgan gruplarından bir tanesi ve bu konuda yapılan hem akademik hem pratik çalışmalar ne kadar değerli olsa da, bunun bir sistematiğe dönüşmesi ve kayıt altına alınabilmesi ancak haritalandırma veya veri tabanı oluşturma ile mümkün.

İşte tam bu noktada, İNGEV, Relief International iş birliği ve PRM desteği ile, İstanbul genelinde engelli bireylere farklı uzmanlık alanlarında destek sağlayan 100’den fazla kuruluşun bulunduğu bir online haritayı hayata geçirdi.

Haritada, engelli bireylere verilen hizmetlerin daha bütüncül bir yapıda yürütülmesi açısından istihdam, girişimcilik ve sağlık alanlarında destek sunan kuruluşlar, uzmanlık alanlarına göre detaylı olarak yer alıyor. Abledturkey.com engelli bireylere nereden hangi hizmetleri alabileceklerini gösterirken hizmet veren kuruluşların da birbirleri hakkında bilgi sahibi olmalarını sağlıyor.

Bünyesinde yarım milyondan fazla Suriyeli mülteci barındıran İstanbul’da mültecilere ve mülteci engellilere hizmet veren kurumların da listelendiği “online” harita, Türkçe, Arapça ve İngilizce dillerinde hizmet veriyor.

Online haritaya erişim için: www.abledturkey.com

* Bu harita uygulaması PRM desteğiyle, Relief International ve İNGEV iş birliğinde yürütülen “Engelli Mülteciler için Geçim Kaynaklarına Erişim Yollarının Geliştirilmesi” projesi kapsamında engelli bireylere hizmet amacı ile hayata geçirilmiştir.

%20 ve Ortalama

Covid 19 dönemine girerken insanlığın yoksullukla mücadelede durumu pek de iç açıcı değildi.  Aslında Dünya’da kişi başına düşen ortalama gelir 11 bin dolar düzeyinde. Fena değil yani, Türkiye’deki ortalama gelir şu sıralarda 9 bin doların altına inmiş olabilir. Ama, hala orta gelir ülkesi sayılabiliriz.

İşte hepimizi “körleştiren” perdelerden birisi bu, ortalamalar.  Ortalama üzerinden düşündüğün ve konuştuğun zaman, meseleyi normalleştirmen işten bile değildir. Oxfam’a göre 26 ailenin servetinin toplamı 3,8 milyar dünya vatandaşının toplamına eşit. Dünyanın en zengin insanının serveti 116 milyar dolar düzeyinde. Onunla benim gelirime ortalama taraftan bakarsanız, ikimizin ortalama geliri 58 milyar dolar çıkacaktır. Hiç fena değil. Kendi adıma memnun olmalıyım.

Ortalamaların sorunları gizleme özelliği vardır.

Dünyada bir yılda üretilen gelirin yüzde 80’i, nüfusun yüzde 1’ine gidiyor. Bu da olağanüstü tuhaf bir durum. Adaletsizlik diye adlandırmak çok “steril” kalır.  Bu olağanüstü tuhaf durumu da, geleneksel istatistik ve akademinin “yüzde 20’lik nüfus gruplarına göre gelir dağılımı” analizleri gizler.

Türkiye’de bankada 1 milyon TL üstü mevduatı olan kişi sayısı 225 bin. Nüfusun sadece binde 2’si eder.  10 milyon TL üstü diye sınırlandırırsanız bu kez on binde iki gibi bir nüfus grubu ile karşılaşırsınız. Türkiye rakamından emin değilim, geçenlerde ABD rakamlarını gördüm; ortalama bir çalışanla, CEO arasındaki gelir farkı 278 kat. Normal bulunabilir oran 17 kattır.

Böyle bir tuhaf gelir dağılımı ortamında yaşarken ilgililerin nerede ise tamamı yüzde 20’lik gruplar üzerinden gelir dağılımını inceler.  Şu anda Türkiye’ de en zengin yüzde 20 nüfus ile en yoksul yüzde 20 arasındaki gelir farkı sadece 7,8 kat. Çok makul, hatta daha iyisi can sağlığı.  Aslında acayip tuhaf olan durumumuz, bu sayede epeyce normalleşmiştir.

Ortalamalar ve yüzde 20’lik gruplar, mevcut tuhaf Dünya halini gizleyip yeni politikalar üzerinden düşünülmesini engelleyen unsurlardan birisi haline geldi.

Gelirin paylaşımındaki acayipliği yaratan birçok unsur vardır elbette. Ben ikisini öne alıyorum; mukayeseli üstünlükler iktisadı ve marka ideolojisi.

Mukayeseli üstünlükler iktisadı ve ona eşlik eden uluslararası ticaret ve sonra da onları küreselleştiren bakış açısı der ki “her ülke en iyi yaptığı işi yapsın, sonra da birbirleri ile değişsinler. 1940’larda Türkiye Avrupa’nın ikinci uçak üreticisi idi, şimdi dünyanın birinci fındık üreticisi, uçağı ise satın alıyor.

Marka ideolojisi ise büyük bir konu. Hepimizin içselleştirdiği bir büyük hayat ve tüketim fikri.  Artık ülkeler birbirini haraca bağlayıp kendi gelirlerini artırmıyor. Markalar yolu ile kaynak transferi yapıp zenginleşiyorlar. Muhtemelen benim gibi, bu yazıyı okuyan herkes gün içinde yediği, içtiği, kullandığı şeylerle transfere katkı yapmıştır. Bilerek yapmıyoruz. İçselleşmiş bir ideolojinin doğal sonucu olarak kendiliğinden gerçekleşiyor. Konu kimin solcu, sağcı, ulusalcı olduğu ile de ilgili değil. Markaizm tümünü içeren bir üst ideoloji.

Marka ideolojisi bize aksini aklımızdan bile geçirmeyeceğimiz bir mutluluk formülü sağladı.  “Mutlu olman için daha fazla tüketmelisin ve elbette daha marka tüketmelisin”. “Sex and The City” basında geçenlerde bir haber okudum; birisi akşam giyeceği elbiseye göre arabasının rengini seçiyormuş, bir diğeri dolabında kaç tane 10 bin dolarlık çanta olduğunu saymış. Bunların utanılacak veya ayıplanılacak olaylar gibi sunulmadığını tahmin edersin. Tam aksine özenilecek, öyle olunacak veya öyle olma hayalleri kurulacak hayat tarzlarıdır.

Covid-19 yaklaşık 3,5 milyar insanı eve kapattı. Homo Sapiens bu kez ilk defa aynı korkularla ve aynı umutlarla yaşıyor. Dolaptaki çantaların ve garajdaki arabaların kullanım değeri sıfıra düştü. Yaşam standartları arasında, elbette büyük farklar var. Malikane bahçesinde golf oynarken, 45 metrekarede 6 kişi yaşayanlara “fedakarlık yapalım evde kalalım” diyenler olmuyor değil. Ama, yine de Covid 19 dönemi insanları farklılıklarını azaltıp belirli bir yaşam tarzına mecbur ederek marka ideolojisinde önemli bir delik açmış olmalı.

ILO’ya göre salgının olumsuz etkileyeceği çalışan sayısı 2 milyardan fazla. Türkiye’de 3 milyondan fazla kişinin işsiz kalabileceği tahmin ediliyor. Yani, toplam işsiz 7 buçuk milyon gibi muazzam bir sayıya ulaşıyor. Birçok uzman dünyayı gelmiş geçmiş en büyük küresel krizlerden birisi, hatta birincisinin beklediğini söylüyor.

Covid 19 sonrası beklenen işsizlik ve gelir kayıplarını telafi etmek görevi ise devletlere düşüyor.  Bu konuda büyük bir “consensus” oluşmuş durumda. Tutkulu Ayn Rand hayranları dahil hiç kimse “işsizlik doğal bir durum, akıllı insanlar kendine bir yol bulur, diğerleri de kaderlerini yaşar, sistem kendini düzeltir, devlet bunlara karışmaz” demiyor.

Kamunun işsizliğe müdahalesi ve gelir aktarması gelir dağılımına, daha ciddi bakmak anlamına gelecek. Hayat devletlerin sosyal yükümlülüklerini kaçınılmaz olarak artırırken, bölüşüme de yeniden el atılmasını zorunlu kılıyor.

İnşallah bu dönemde ortalamalar ve yüzde 20’lik gruplarla aramıza biraz mesafe koyabiliriz.

(Vural Çakır’ın Pause dergisindeki yazısından alınmıştır)

 

Kirli ve Özgür: Sosyal Medya Güven Araştırması

İNGEV TAM’ın İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi iş birliği ile hazırladığı Sosyal Medya Güven Araştırması sonuçlandı. Sosyal medyaya yakıştırılabilecek en uygun tanımlama “kirli ve özgür” olması.

Toplumun %56’sı sosyal medyayı “özgür haber alma kaynağı” olarak tanımlarken %61’i ise sosyal medyanın “yalancı hesaplarla dolu” olduğunu düşünüyor. Araştırma “herkesin haberi kendine” gibi bir “post-truth” dönem gerçeğine de işaret ediyor. Toplumun üçte biri sosyal medyadan aldıkları habere kendi düşüncelerine uygunsa güveniyor.

Genelde medyaya yönelik güven düşüklüğünü biliyoruz. Toplumda geleneksel ve dijital haber alma mecralarına güvenenler yüzde 40’ı bile bulmuyor. Ancak, geleneksel mecralar güven açısından sosyal medyanın bir adım önünde.

Türkiye’de her dört kişiden sadece biri sosyal medyada aktif kullanıcı durumunda. Çoğunluğun pasif takipçi olması etkileşimlerin de düşük olmasına yol açıyor.  Sosyal medya “bilgi almak” veya “bilgiyi teyit etmek” amaçlarıyla kullanılıyor.

Araştırma çerçevesinde Prof. Dr. Halil Nalçaoğlu’nun yazdığı değerlendirmeye ulaşmak için tıklayınız. *

Basın bültenine ulaşmak için tıklayınız.

Araştırma Raporuyla ilgili bilgi ve sorularınız için can.cakir@ingev.org


* Bu dosya İngilizce olarak hazırlanmıştır. Orijinal hali ile sunulmaktadır.

Engelli Bireyler için Geçim Kaynaklarına Erişim Yollarının Geliştirilmesi

İNGEV olarak, 2020 itibariyle Relief International ile iş birliği içinde ve PRM desteğiyle toplumsal gelişmeye yönelik ve kurumumuzun ilkeleri ile de örtüşen yeni bir projeyi hayata geçirdik. Engelli Bireyler için Geçim Kaynaklarına Erişim Yollarının Geliştirilmesi isimli projemiz kapsamında, İstanbul’da yaşayan ve aktif olarak iş arayan Suriyeli ve yerel engelli bireylere ulaşmayı hedeflemekteyiz. Projemizde, İstanbul iş piyasası ile uyumlu özellikleri olan engelli bireylerin öncelikle becerilerinin geliştirilmesi ve istihdam seçeneklerine erişimlerinin kolaylaştırılması en temel amacımız. Toplumsal yararın ön planda olduğu ve bizi çok heyecanlandıran bu projenin genel hedeflerini ise şu şekilde sıralayabiliriz:

  • İstanbul’da iş arayan engelli bireylere ulaşmak
  • Engelli bireylerin eğitim, istihdam ve girişimcilik ile ilgili destek ihtiyaçlarını anlamak
  • Engelli bireylere mesleki eğitim desteği ve istihdam hizmetleri sunma konusunda katkıda bulunmak
  • İstanbul’da yaşayan engelli bireylerin özelliklerinin işgücü piyasası ve iş talepleriyle ne derece uyumlu olduğunu belirlemek ve bu özelliklerin uyumlu hale getirilmesine katkı vermek

Toplumsal Cinsiyet Araştırması: Bazı Durumlarda Kadına Tokat Atılabilir mi?

Türkiye’de çoğunluk toplumda cinsiyet eşitsizliğinin var olduğunda hemfikir olsa da bunu doğal kabul etme riskimiz var. Toplumun sadece %29’u kadın ve erkeğin eşit imkanlara sahip olduğunu düşünüyor. Erkeklerin çoğunluğu “Türkiye’de kadın olmanın daha zor” olduğunu ve “toplumsal hayatta kadınların erkeklerden daha çok sorun yaşadığını” kabul ediyor; ama bu kabullenilmiş.

İNGEV TAM ve İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi iş birliği ile hazırlanan araştırmanın sonuçları yayınlandı. Araştırmaya göre eşitlik doğrultusunda epey yol almış durumdayız ama daha önümüzde alınacak epey de yol var.

Toplumda her dört kişiden üçü “kadının çalışma hayatına katılmasıyla aile birliğinin bozulacağını” düşünmüyor, “kadınların aktif olarak iş hayatında yer almasının ülke ekonomisi için olumlu” olacağını söylüyor. Buna karşılık, yaklaşık her dört erkekten biri de “kocası izin vermiyorsa kadın çalışmamalıdır” görüşünde. Çalışma hayatı da kadınlar için sancılı. “Kadınların çalışırken ayrımcılığa uğradığı” konusunda kadınlar (%63) ve erkekler (%54) hemfikir.

Toplum genelinde büyük çoğunluk şiddete karşı olduğunu belirtiyor. Öbür taraftan hala belirli durumlarda kadına şiddeti destekleyen azımsanmayacak bir kitle de var. Erkeklerin %10’u “bazı durumlarda kadına eşi tarafından tokat atılabileceği” fikrine sahip. Kadına yönelik şiddet için önemli bir sorun da (%26) her dört erkekten birinin “kadın, kocası kendisine vurursa bunu başkalarına anlatmamalıdır” şeklinde düşünüyor olabilmesi.

Basın bültenine ulaşmak için tıklayınız.

Raporla ilgili bilgi ve sorularınız için: can.cakir@İNGEV.org

İNGEV’den Toplumsal Cinsiyet Odaklı İş Piyasası Değerlendirmesi

İNGEV’in Uluslararası İnsani Yardım Kuruluşu Save the Children desteğiyle geçtiğimiz aylarda başlattığı araştırma sonucunda hazırladığı “İstanbul İş Piyasasının Toplumsal Cinsiyet Odaklı Değerlendirilmesi” başlıklı rapor tamamlandı. Bu rapor çerçevesinde, İstanbul’daki Suriyeli ve Türk ekonomik açıdan dezavantajlı gençlere insana yaraşır iş imkanları sunabilecek potansiyel sektörlerin saptanması ve bu sektörlerdeki uygun iş tanımlarının ve gerekli becerilerin ortaya konulması hedeflendi. Ayrıca gençlerin girişimcilik faaliyetlerini geliştirebilecekleri alanlar da raporda yer alıyor.  

Gıda, Sağlık, Ağırlama, Perakende, Tekstil/Ayakkabı, İnşaat ve IT sektörlerinin öne çıktığı araştırmada pazarlama ve satış elemanı, pazarlama, seri üretim, tamirat ve teknik servis, lojistik, tedarik zinciri elemanı ve ürün geliştirme/tasarım gibi meslekler aranan özelliklere uygun meslekler olarak saptandı.Söz konusu raporun mültecilere yönelik geçim kaynağı oluşturma üzerine yapılan projelerin tasarımında fayda sağlayacak. 

Raporu inceleyin

İnsani Gelişme Endeksi (İGE) Danışma Kurulu Çalıştayı Gerçekleştirildi

Yerel düzeyde insani gelişmenin ölçülmesini ve izlenmesini amaçlayan İnsani Gelişme Endeksi-İlçeler (İGE-İ) çalışmasını İNGEV ilk yılında 150 ilçeyi kapsayarak yürüttü, ikinci yılında kapsamını genişleterek 186 ilçeyi kapsadı. İnsani Gelişme Endeksi önümüzdeki dönemde ilçelerin yansıra büyükşehirleri de kapsayacak şekilde genişliyor.

İnsani Gelişme Endeksi (İGE)  Danışma Kurulu Çalıştayı ile,  büyükşehir ve ilçe belediye temsilcileri, akademisyenler, uluslararası kuruluşlar, STK ve özel sektör temsilcileri İnsani Gelişme Endeksi-İlçeler ve İnsani Gelişme Endeksi-Büyükşehirler  çalışmalarının kapsamı ilgili görüş ve önerilerini paylaştı. 2020 yılında yayınlanacak çalışmaların kapsamı yeni endeksler ve veri kaynakları ile genişleyecek. Bu araçların mikro ölçekte yerel yönetimler tarafından etkin kullanılması, başta merkezi yönetim olmak üzere diğer paydaşlar tarafından da desteklenmesi yaşam kalitesini yükseltmektedir.

İNGEV ve UCLG-MEWA işbirliği ile,  İnsani Gelişme Endeksi-İlçeler (İGE-İ) çalışmasının BM Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri’nin yerel düzeyde ölçüldüğü metrikler olarak değerlendirilmesi ve  İGE-İ’nin Orta Doğu ve Batı Asya Bölgesi’nde farklı ülkelerde uygulanması konusunda çalışmalara başlandı.  İGE Danışma Kurulu  İnsani Gelişme Endeksi-İlçeler  (İGE-İ) çalışmasının BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları’nın hangi alanlarda eşleşebileceği ve hangi veri kaynakları ile ölçümlendirilebileceği hakkında görüşlerini iletti.